dialog

"-Ola tak?
-Wolę Aleksandra albo Alejandra. Wiesz, Ola to tak jak "Hola, que tal?"
-Santiago. Albo Kuba. Ale wolę Santago, bo Kuba to kraj no i Cuba libre...wolałbym, żeby mnie nie brano za pijusa"
W końcu ktoś kto mnie rozumie!! xDDD

Air on G-string

http://www.youtube.com/watch?v=tP66UH3ymbw&feature=related

I swear, it will be the first piece which I'll learn when I'll get my (well, my mom's) piano back!

Homework assignment: (by Jonathan Carroll)

"Try to recall the day last year when you were happiest. Why then? What were the circumstances? Did it happen because of something you did, or did it just happen? When I asked someone this question the other day they said, "I can't remember the day but I can remember the hour very well. Is that good or pathetic?"

Well, I also don't remember exactly the day, it was for sure end of July. The hour, it was around midnight, for sure up to 1 o'clock because the metro was closed how it was revealed later on... I sat on the Danube bank with my very new friends, in front of Hungarian parliament which was beathed in lights.It was warm night with beautiful moon shining. It was so peacefull moment... Especially after the day of adventures which I had from the very beggining of my departure from Sarajevo. I know it is a cliche but I wanted this moment to never end.

On the one hand I may said it just happen but on the other hand it would probably not happen if wouldn't "loose" my backpack in a train Sarajevo-Budapest which as I was conviced, already left when I was trying to buy a ticket in Pecs. And if wouldn't decided to leave this backpack under the guard of my very new friends(from some station in Croatia when they entered "my" compartment).

All these memories in this cold blurry morning are making me wanting to leave everything and go somewhere with my backpack...

W kółko o tym samym ;)

To, co potocznie nazywamy miłością, jest w najlepszym razie miłością sentymentalną; chcemy do kogoś należeć lub chcemy kogoś mieć. Życie ciągle na nowo próbuje pozbawić nas złudzenia, że możemy posiadać drugiego człowieka lub należeć do niego, ale my mimo bolesnych rozczarowań, nie dajemy sobie odebrać tej dziecinnej nadziei.

Eichelberger

T. Różewicz "Desmontado"

Todas memorias cuadros sentimientos informaciones
definiciones experiencias quien me formaban
no se unirán con su mismos no constituyen la totalidad
en mí
solo a veces afluyan a mí a borde
de mi memoria tocan la piel
tocan ligeramente con las embotados garras
no voy a mentir
no constituyo la totalidad me los habían roto y desmontado
quien se inclina quien se interesa por estos fragmentos
yo mismo estoy tan preocupado
quien puede recordarse la forma de mi interior
en este confusión movimiento febril
en el corredor donde mil de puertas se abre y cierra
quien reproduce la forma que
no se dejó ni en la tiza blanca
ni en el carbono negro
yo mismo cuando me preguntaron de repente
no puedo recordarme

Les dicen que estoy viviendo





Rozebrany

Wszystkie wspomnienia obrazy uczucia wiadomości
pojęcia doświadczenia które składały się na mnie
nie łączą się ze sobą nie stanowią całości
we mnie
tylko czasem dopływają do mnie do brzegu
mojej pamięci dotykają skóry
lekko dotykają stępionymi pazurami
Nie będę kłamał
nie stanowię całości zostałem rozbity i rozebrany
któż się pochyli kto zainteresuje tymi fragmentami
ja sam jestem tak bardzo zajęty
kto może sobie przypomnieć fromę mojego wnętrza
w tym zamieszaniu gorączkowym ruchu
na korytarzu gdzie tysiąc drzwi otwiera się i zamyka
kto odtworzy formę która
nie odbiła się ani w białej kredzie
ani w czarnym węglu
ja sam zapytany nagle
nie mogę sobie przypomnieć

mówią o mnie że żyję

sierpień 1956

Wikipedia

O przeznaczeniu

"To nieprawda, że przeznaczenie wkracza na ślepo do naszego życia, nie. Przeznaczenie wchodzi przez drzwi, które my sami przed nim otwieramy." Sandor Marai "Żar"